Niet-rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp
Sommige hulp is intensiever, schaarser of meer gespecialiseerd. Die kan je niet zomaar zelf aanvragen, maar via een hulpverlener. Dat noemen we niet‑rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp. Dat gaat bijvoorbeeld over intensieve begeleiding, verblijf in een voorziening of andere gespecialiseerde hulp.
Voor wie is dit?
Deze hulp is er voor jongeren:
- met complexe problemen
- die meer intensieve begeleiding nodig hebben
- met een (vermoeden van) beperking
Welke hulp kan dat zijn?
Enkele voorbeelden:
- verblijf in een jeugdhulpvoorziening
- ondersteuning via een multifunctionele centrum van het VAPH
- een persoonlijke-assistentiebudget (PAB)
- hulpmiddelen voor minderjarigen met een handicap (VAPH)
- langdurige opvang binnen de centra voor kinderzorg en gezinsondersteuning (CKG)
- verblijf binnen de centra voor integrale gezinszorg (CIG) voor zwangere jongvolwassenen van 18 tot 25 jaar
Wist je dat?
Ook de gemeenschapsinstellingen en het Vlaams detentiecentrum zijn niet-rechtstreeks toegankelijk. Aanvragen voor plaatsingen hier gebeuren door jeugdrechters en consulenten, via het centraal aanmeldpunt (CAP).
Hoe kan je niet-rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp aanvragen?
Je doet die aanvraag samen met een hulpverlener. Die stuurt je vraag door naar de intersectorale toegangspoort. Dat bekijkt:
- wat er precies aan de hand is
- welke hulp jij nodig hebt
- waar je die hulp kan krijgen
Zo komt de juiste hulp terecht bij jongeren die deze het meest nodig hebben.
Hoe verloopt een aanvraag?
Je doet samen met een hulpverlener (en je ouders) een aanvraag bij de toegangspoort.
Stap 1: je vraag uitleggen
Jullie beschrijven je situatie en wat je nodig hebt in een aanmelddocument (het A-doc).
Stap 2: twee teams bekijken je aanvraag
Indicatiestelling
Dit team kijkt welke hulp het best bij jouw situatie past. Zij hebben maximaal 30 werkdagen om dit te onderzoeken en neer te schrijven in een verslag, het indicatiestellingsverslag.
Jeugdhulpregie
Daarna gaat een jeugdhulpregisseur op zoek naar een organisatie die je kan helpen. Binnen 15 werkdagen volgt er een concreet voorstel voor je hulpverlening, een jeugdhulpverleningsvoorstel.
Stap 3: start van de hulp
Als alles geregeld is, krijg je een beslissing waarin staat:
- welke hulp je krijgt
- welke organisatie je zal begeleiden
Zijn er uitzonderingen?
Ja, er zijn een paar speciale procedures.
- Je kan in sommige gevallen zelf een aanvraag doen bij de intersectorale toegangspoort.
- Soms is een snellere procedure mogelijk: de versnelde indicatiestelling en toewijzing (VIST)
- Als je een beperking hebt en je vraagt
Je vindt ook meer info bij ‘Hoe zit het met centen in de jeugdhulp’.
Niet akkoord met de beslissing?
Dan kan je vragen om een tweede beoordeling. Een ander team bekijkt je aanvraag opnieuw en onafhankelijk. Daarna kies je met welk verslag je verdergaat.
Zelf een aanvraag doen?
Kan je geen hulpverlener vinden die je wil helpen met de aanvraag, maar heb je die hulp wel nodig? Dan kan je ook zelf een aanvraag indienen bij de intersectorale toegangspoort.
Daarvoor moet je wel:
- een attest hebben van een hulpverlener die zegt dat die je niet kan helpen
- eerst geprobeerd hebben om dit op te lossen via bemiddeling
Er mag verder geen procedure lopen bij het ondersteuningscentrum jeugdzorg of het Vertrouwenscentrum kindermishandeling.
Meer weten?
Sommige vormen van jeugdhulp zijn heel ingrijpend en gespecialiseerd, zoals een begeleidingstehuis, een pleeggezin of een internaat voor kinderen met een handicap. Die hulp kan je zelf niet inroepen. Je hebt toelating nodig van de intersectorale toegangspoort. Ben je een minderjarige met een handicap en heb je financiële hulp nodig voor hulpmiddelen of aanpassingen in huis? Dan moet je dat ook via de toegangspoort aanvragen. De brochure licht de werking toe.
